- 18 Ocak 2006: İlk nefes, ilk ağlama (doğum)
- 26 Şubat 2006: İlk gülümseme
- 05 Mart 2006: İlk defa uzaktaki nesneleri algılama
- 14 Mart 2006: İlk konuşma denemeleri
- 18 Mart 2006: Anneyi tanıma, sesini duyunca sakinleşme
- 29 Mart 2006: İlk defa kendi parmağını emme, ellerini kullanma
- 13 Nisan 2006: Uzun süreli konuşma denemeleri ve ilk çığlıklar
- 03 Mayis 2006: İlk duş
- 05 Mayis 2006: İlk defa anneden uzun süreli ayrilma (~10 saat)
- 14 Mayis 2006: İlk kahkaha
- 17 Mayis 2006: İlk defa antibiyotik icme (BCG sonrasi aşı yerinde iltihap oluştu)
- 19 Mayis 2006: Hazir mama yemeye basladi
- 23 Mayis 2006: İlk ev kazasi (fotograf makinesi yanlışlıkla başına çarptı)
- 29 Mayis 2006: İlk taklitler
- 30 Mayis 2006: İlk defa yan dönme, ilk defa ayaklarıyla yere basma denemeleri
- 16 Haziran 2006: Anne sütünü biraktı
- 19 Haziran 2006: Ek gıdalara başladık, bu hafta havuç püresi yiyoruz
- 25 Haziran 2006: Bu hafta patates püresi yiyoruz
- 1 Temmuz 2006: Bu hafta elma püresi yiyoruz
- 5 Temmuz 2006: İlk defa yüzükoyun pozisyona dönme ve emekleme girişimleri
- 12 Temmuz 2006: Elleriyle müzik eşliginde estetik hareketler yapma
- 4 Ağustos 2006: İlk defa uçağa bindi, Türkiye'ye gitti.
- 8 Ağustos 2006: Ciddi konuşma denemeleri, de-de, da-da gibi heceler
- 11 Ağustos 2006: Emeklemeyi öğrendi, hatta kendine özel bir emekleme tekniği geliştirdi
- 15 Ağustos 2006: İlk defa denize girdi(Marmariste)
- 17 Ağustos 2006: Büyüklerin yediği yiyeceklere ilgi duymaya başladı,ilk defa karpuz, üzüm, tarhana çorbası yedi
- 3 Eylül 2006: İlk dişi çıktı
- 18 Eylül 2006: İkinci dişi çıktı
- 26 Ekim 2006: Üçüncü ve dördüncü dişleri çıktı
- 11 Ocak 2007: Yürümeye başladı
- 8 Subat 2007: Ilk defa ``anne``dedi
- 19 Subat 2007: Konuşulan tek kelimeleri tekrar etmeye başladi
- 23 Mart 2007: Ikinci Turkiye ziyareti sirasinda, ilk defa baska cocuklarla oynadi, sosyallesme cabalari gosterdi
- 7 Nisan 2007: Kaşık ile kendi kendine yemek yeme calışmalarına başladı
GİZLE
!-- Begin .post -->
Is, guc derken uzun suredir bitanemle ilgili birseyler yazamadim. Aslinda bunun temel sebebi de Recep. Cunku evde laptop i elime bile almama izin vermiyor, is yerinde de zaten vaktim olmuyor. Neyse kismet simdi yazmakmis. Dogum gununden bu yana oldukca hareketli gunler yasadik, cunku Recep artik yurumeye baslamisti ve artik onunde hicbir engel kalmamisti. Recep artik her noktaya ulasabiliyor, ondan birsey saklamak bile imkansiz. Ve her istedigi yapilsin istiyor, istersen yapma! Konusma girisimleri de oldukca basarili. Uzun bir suredir``anne`` diyor, baba demek yerine``altan``demeyi daha uygun goruyor. Hatta babamizin 3 haftalik askerligi boyunca onu odalarda, evin her kosesinde arayip``altan nerde`?`` sorusunu surekli soruyordu.
Bir ara televizyona cok ilgisi vardi, ozellikle reklam izlemeyi cok seviyordu. Simdi ise daha secici, daha ozelikli reklamlara ilgi duyuyor. Bebekleri, cocuklari, kedileri cok seviyor.
Onun gelisiminin her anini yakindan takip etmek cok guzel, anne olmak cok guzel, Recep`in annesi olmak cok guzel.>
!-- Begin .post -->

Biricik yavrumuz, birtanemiz Recep artık 1 yaşında. Onun varlığıyla yaşamımız renklendi, herşey daha bir anlamlı oldu. Onun gelişiminin her anını takip etmenin mutluluğunu yaşadık. Anne baba olmanın büyük sorumluluklar gerektirdiğini öğrendik. Ama onun bir gülüşünün herşeye bedel olduğunu da gördük.
Recep artık konuşuyor, yürüyor, dans ediyor, TV izliyor. İyi ki doğdun bitanem, iyi ki varsın bitanem.
>
!-- Begin .post -->

Recep'in 24 günlük Türkiye ziyareti çok güzel geçti. Akrabalarının bir çoğuyla ilk defa karşılaştı ve kalabalık ortamda olmak çok hoşuna gitti. Marmarise gitti, denize girdi, pek keyifli zamanlar geçirdi. Bu arada emeklemeyi geliştirdi, ufak tefek kelimeler söylemeye başladı. Kısacası artık ele avuca sığmaz bir bebek oldu.
>
Recepimiz 6 aylık kocaman bir adam oldu. Aslında keyfi yerinde, bir de diş çıkarma derdi olmasa. İlk dişinin çıkmasını dört gözle bekliyoruz. Bu arada, Recep sebze ağırlıklı menüsünü büyük bir iştahla yiyor. Bol bol su içiyor. Elma püresini de severek yiyor. Bu arada bir sıkıntımız daha var. Recep'in emekleme girişimleri henüz sonuç vermiyor. Yüzükoyun pozisyonda bir süre kalıyor ve bağırmaya başlıyor. Genel olarak çok mutlu, neşeli bir bebek ama herşeyden çabucak sıkılıyor. Bu da oldukça doğal, çünkü çevresindeki herşeyi keşfetmek, tanımak istiyor.
Geçen hafta çok kötü bir haber aldık. ODTÜ'den yakın bir arkadaşımızın bir trafik kazası geçirdiğini ve durumunun hala ciddiyetini koruduğunu öğrendik. Canan'cığım lütfen biran önce iyileş. Tüm dualarımız seninle.
<$BlogItemCreate$> Yorum Gönder/BlogItemCommentsEmBacklinksE"comment-timestamp"> <&lhttp://shekero.blogspot.com/a